Rozdział 02

Ciche brzęczenie naczyń obudziło mnie rano. Nie otwierając jeszcze oczu przekręciłam się na bok, nie marząc o niczym innym jak leżeniu w ciepłym łóżku. Przejechałam swoją drobną dłonią po drugiej połowie łóżka. Mój dotyk zastał jedynie niepoprawnie ułożoną pościel w której wcześniej spał Harry. Otworzyłam oczy. Mruknęłam kilkakrotnie gdyż jasność z okna delikatnie poraziło mnie po nich. Leniwie usiadłam na łóżku i robiąc kilka przeciągnięć ziewnęłam dość głośno.
- Dzień Dobry kochanie.
Głos mojego chłopaka rozległ się po pokoju. Niósł tacę z parą talerzy, pieczywem, sokiem pomarańczowym i kawą.
- Zrobiłem dla Ciebie śniadanie.
Usiadł tuż obok. Spojrzałam na niego. Uśmiechał się ukazując dołeczki w policzkach, lecz na jego twarz malowało się widoczne zmęczenie. Pracował zbyt długo. Ja pracuję siedem godzin w ciągu tygodnia. On dwanaście co drugi dzień. Tak nie może być. Nie może rezygnować z życia prywatnego z powodu głupiej służby. Westchnęłam głęboko i zaczęłam bawić się rogiem kołdry.
- Harry...
- Ah tak, zapomniałem cukru.
Urwał mi w połowie zdania i wstał by zaraz opuścić sypialnie. Złapałam jego nadgarstek.
- Harry, usiądź na chwilę.
Posłusznie zrobił to o co poprosiłam. Przysunął się do mnie trochę bliżej i spojrzał na mnie a ja na niego.
Mała gulka utkwiła w moim gardle, gdy chciałam się odezwać. Chwila niezręcznej ciszy zapanowała między nami, aż przerwałam ją unosząc delikatnie głos.
- Posłuchaj, mam już dość tego że wracasz nad ranem. Zwłaszcza, że dzisiaj widzimy się pierwszy raz od dwóch dni. Nie mogę znieść myśli że jestem sama w domu. Bez Ciebie jest tu tak pusto...
I nagle moje palce stały się obiektem godnym zainteresowania, gdyż skupiłam na nich wzrok. Bałam się reakcji Harry'ego. Dobrze wiem czym są dla niego ten cały głupi mundur i ciężkie buty.
Po długiej chwili przyglądania się mi wypuścił powietrze z ust.
- Ja wiem.
Przetarł twarz dłońmi wzdychając w nie.
- Naprawdę chciałbym być przy Tobie, gdy jestem Ci potrzebny. Chciałbym byś zawsze, ale...
Zrobił pauzę i pokręcił głową pusto patrząc w pościel by chwilę później przenieść wzrok na mnie.
- To jest równie ważna rzecz w moim życiu. Równie ważna jak Ty Emily. Nie mam zamiaru wybierać między tym co robię, a Tobą. Nie mógłbym żyć bez Ciebie ani bez tej pracy.
Pokiwałam tylko głową. Doskonale rozumiem wszystko, lecz to naprawdę nie łatwe.
- Wyjdziemy dziś gdzieś?
Wstał i obszedł łóżko dookoła biorąc przy okazji niewielką torebkę. Usiadł obok mnie.
- Na randkę?
Zaśmiałam się cicho i oparłam głowę o jego ramię. W odpowiedzi dostałam jak zwykle uroczy uśmiech.
- Owszem. Dziś organizują paradę w zatoce. Będzie można zapalić lampiony.
Poczułam jego dużą dłoń na moim boku która delikatnie gładziła materiał mojej koszulki.
- W porządku.
Uśmiechnęłam się lekko.
- Co masz w tej siatce?
Wskazałam palcem na torebkę którą trzymał.
- To jest prezent.
Podał mi ją.
- Jak ostatnio byliśmy w galerii, mówiłaś, że jest naprawdę ładna.
Uniosłam lekko brwi do góry i wyjęłam zawartość torebki. Moim oczom ukazała się lekka biała sukienka przed kolano. Przyglądałam się raz sukience raz Harry'emu.
- Jest...Jest cudowna.
Odłożyłam ją na łóżko obejmując szyję Harry'ego.
- Mam nadzieję, że wykorzystasz ją dziś na naszej randce.
Poczułam wibracje na mojej klatce piersiowej od śmiechu Stylesa.
- Tak. Założę ją.
Puściłam go i odłożyłam sukienkę na bok, biorąc rogalika który został przyniesiony jako moje śniadanie.
*
- Jesteś gotowa?
Usłyszałam głos Harry'ego dochodzący z dołu.
- Już chwilę!
Odkrzyknęłam kończąc pleść kłosa z moich włosów. Szybko otworzyłam tusz i przejechałam nim po rzęsach, zaraz później wyjęłam puder i delikatnie nałożyłam trochę na twarz. Ostatecznie poprawiłam na sobie sukienkę którą dał mi Harry i szybko zeszłam na dół trzymając buty w lewej dłoni.
- Już jestem.
Wysapałam pośpiesznie zakładając białe baleriny na stopy. Ustałam przed Harry'm. Jego wzrok lustrował mnie od stóp do głowy. Przechylił delikatnie głowę na bok marszcząc czoło. Przypatrywał mi się naprawdę długo. W pewnym momencie objął mnie w talii.
- W pewnym sensie przyznam Ci rację, ale muszę powiedzieć...Że z tego wszystkiego zapomniałem już jak bardzo piękna jesteś.
Uśmiechnął się do mnie bardzo słabo. Delikatnie wtuliłam głowę w jego ramię, obejmując go.
Wyraźnie czuć było rytmiczne bicie jego serca. Odsunęłam się delikatnie. Ujęłam jego policzki w dłonie a nasze czoła stykały się.
- Bardzo Cię kocham.
Cichy szept obił się o moje uszy przez co mój uśmiech na nowo pojawił się na twarzy.
- Ja Ciebie też Harry.
Zamknęłam oczy i poczułam delikatne muśnięcie moich ust. Odwzajemniłam tym samym. Miękkie wargi Harry'ego co chwilę stykały się z moimi. Odsunęłam się gdy chciał złożyć na moich ustach kolejny pocałunek.

- Mieliśmy gdzieś iść proszę pana.

Zaśmiałam się cicho. Styles uśmiechnął się do mnie i poprawił koszulkę która tak bardzo idealnie opinała jego wyrzeźbiony tors. Ujął delikatnie moją dłoń. Prawie cała mieściła się w jego dłoni. Splotłam nasze palce i wyszliśmy z domu. Zamknęłam go chowając klucz do torebki.

Szliśmy w ciszy parkową alejką. Delikatne podmuchy wiatru co chwilę przeczesywały włosy Harry'ego. Dookoła nas dzieci grające w piłkę. Starsi ludzie siedzący na ławeczkach i trzymający się za ręce. Zakochane pary z wózkami z dziećmi. Powoli zaczęło się ochładzać. Słońce bardzo ładnie kreśliło horyzont na morzu które było już dobrze widoczne.

- Jesteśmy na miejscu.

Cicho zwrócił się do mnie mój chłopak. Zaczęłam się rozglądać. Dookoła było w huk ludzi, najwięcej zakochanych i małych dzieci. Niedaleko nas stało wielkie stoisko z  różnorodnymi lampkami i lampionami. Harry pociągnął mnie właśnie w tą stronę.

- Jaki chcesz kolor?

Zaśmiał się i wyjął portfel.

- Taki sam jak twój. 

Uśmiechnęłam się delikatnie. Styles poprosił o dwa pomarańczowe lampiony. Zapłacił i podał mi jeden z nich. Po chwili odwrócił się i poprosił jeszcze o zapałki. Ruszyliśmy w stronę brzegu zatoki. Usiadłam na murku a Harry obok mnie. Popatrzyłam na zachodzące słońce i przymrużyłam oczy gdyż jeszcze trochę raziło mnie po nich. 

- Jak się ściemni to zapalimy je. 

Uniósł delikatnie jeden z lampionów.  Pokiwałam głową i wtuliłam się w jego ramię zamykając oczy. 

- W poniedziałek mamy gości.

Przerwałam dość długą ciszę. Chłopak położył swój policzek na mojej głowie.

- Nie musiałaś nikogo zapraszać. 

Westchnął cicho.

- Ale kto przychodzi? 

- Jade i Josh. Nie wiedziałam kogo chciałbyś jeszcze zobaczyć.

Poczułam miłe ciepło na moim czole. Miękkie usta Harry'ego tkwiły na nim przez chwilę.

- Dziękuję że tak się o wszystko troszczysz. Ale naprawdę nie musisz.

- Czuję że muszę. I chcę. 

Uśmiech pojawił się na jego twarzy. Trwaliśmy w ciszy do momentu aż zajdzie słońce.

     ________________

Na koniec tego rozdziału chcę bardzo, naprawdę bardzo podziękować za prawie 300 wejść, ale pragnę przypomnieć też ze Czytasz = Komentarz.  

Bardzo dużo osób prosiło mnie żeby informować o kolejnych rozdziałach na asku, i zastanawiam się nad założeniem aska dla bohaterów z ff, ale nie jestem pewna czy ktokolwiek będzie brał w tym udział. 

Życzę miłego dnia i jeszcze raz dziękuję za wsparcie. <3